شهریور که یادگار کودکی من است همانی که دست تابستان داغ را در دست پاییز می گذارد همانی که به دل های خسته از گرمای تابستان نوید خنکی می دهد خواه ناخواه در کوله بارش سوغاتی پاییزی دارد بادهای گرم و خنک برگ های سبز و خشک همانی که وقتی محصل بودیم با امدنش دلهره شیرین مدرسه داشتیم همانی که خواهر بزرگم خری...

بگذار برایت چای بریزمامروز به ‌شکل غریبی خوبی صدایت نقشی زیباست بر جامه‌ای مغربیو گلوبندت چون کودکی بازی می‌کند زیر آیینه‌ها…و جرعه‌ای آب از لب گلدان می‌نوشدبگذار برایت چای بیاورم،راستی گفتم که دوستت دارم؟گفتم که از آمدنت چقدر خوشحالم؟حضورت شادی‌بخش است مثل حضور شعرو حضور قایق‌ها و خاطرات دور......

شهریور...این ته تغاری نازک نارنجی تابستان...از راه رسیده... گرچه در کوله اش گرما دارد و آفتاب...اما هنوز نیامده ، می‌خواهد بگوید که از جنس پاییز است..با خودش بادها را میاورد..یکه تازی می کند شهریور از دیر باز حامل شکوفه های پاییزی بوده.شکوفه هایی به رنگ...سرخ، زرد، نارنجی...تمام آفتاب را تقدیم پاییر...

گذشت زمان گاهی بی آنکه بفهمی در طول زمان آدم دیگری می شوی بیشتر سکوت می کنی دیرتر باور می کنی و کمتر می رنجی... گاهی بی آنکه بفهمی خاطرات خوبت را در آغوش می گیری گوشه ای می‌نشینی خیره به یک نقطه ی نامعلوم و یاد می گیری تلخی ها تنها آمده اند تا تو را دور کنند از باورهای کودکانه ای که چشم هایت را به ر...

دهم بهمن‌ماه جشن سده؛ جشنِ کشف آتش به‌دست هوشنگ‌شاهِ پیشدادی جشن سده با قدمتی هزاران‌ساله، به‌فرخندگیِ پیدایش آتش مبارک در شاهنامهٔ فردوسی داستانِ پیدایشِ آتش چنین آمده‌: زمانیکه هوشنگ‌شاه سرگرمِ شکار بود ماری سیاه از دور پدیدار شد؛ هوشنگ سنگی برداشت و با نیروی کیانی به سمتش پرتاب کرد؛ سنگ با تکه‌سن...

نمی دانم زود شده یا دیر نمی دانم زمان حرکت می کند یا نه نمی دانم گذشته و اینده چه معنای های دیکری دارد نمی دانم عارفان و فیلسوفان چه می گویند اما می دانم او مدت زیادی است به خانه نیامده است من دیگر صدای کلیدش که در قفل در می چرخد را نمی شنوم او مدت زیادی است سر سفره ننشسته است مدت زیادی با هم چای نخ...

کاش کسی بود که معنی کلمه ها را می دانستهمه چیز را مثل کتاب های درسی نمی خواندکاش آدم های قدیمی که یک فنجان چای در کنارشان مثل نشتن در بهشت بود باز هم بودندکاش پدرم با یک دست نعلبکی که عکس گنجشک روی شاخه سبز درخت بود می آمدروزگار به سرعت آدم هایی که از کودکی می شناختم را جابجا کردهاما پائیز انگار تنه...

به گاه شاه نامهفردوسی » شاهنامه » ضحاک »بخش ۱۲جهاندار ضحاک ازان گفتگویبه جوش آمد و زود بنهاد رویچو شب گردش روز پرگار زدفروزنده را مهره در قار زدبفرمود تا برنهادند زینبران باد پایان باریک بینبیامد دمان با سپاهی گرانهمه نره دیوان جنگ آورانز بیراه مر کاخ را بام و درگرفت و به کین اندر آورد سرسپاه فریدون...